miércoles, 11 de febrero de 2026

Por poco optimismo que nos quede...

 … que no es gran cosa el que nos queda, el cáncer contra la Constitución que constituye este desgobierno infame tendrá que remitir algún día; y entonces habrá que corregir muchos desafueros, enmendar muchas “merdés”, revocar cantidades de leyes, decisiones, imposiciones, sancionar corrupciones y abusos que de manera impune esta pandilla de desgraciados está cometiendo.

Costará esfuerzo y sacrificios, luchando contra las aviesas resistencias que pondrán en marcha desde el primer día los canallas desalojados. Ojalá que entonces no prevalezcan los hechos consumados de tanta arbitrariedad y tanto expolio, porque ya nos dijeron con pulcra, con decente sabiduría

Gregorio VIII (Re.5): Quid latente aut per vim, vel aliter illiciter introductum est, nulla debet stabilitate subsistere.

Y Licinio (L.210): Quae ab initio inutilis est institutio, temporis tractu convalescere non potest.

 

 

-Abocados a esta vertiginosa sima, ¿qué podemos hacer?

-Escrutar los diccionarios. 

1 comentario:

  1. Estoy totalmente de acuerdo con tu comentario, sería bueno, que en general nos acordemos cuando tengamos delante una urna. Tu vecino a tiempo parcial. José Luis Cruz

    ResponderEliminar